Onbekende mensen
komen soms zomaar in je leven.
Wat hen overkomt
raakt mij, maakt me stil.
Zondag 16 november hoor ik
tussen de mooie klassieke muziek
op radio 4 door
van de auto met drie meisjes,
vermoeid
verongelukt na een bezoek aan
een technofeest.
In de dagen daarop hoor ik
meer van wie ze waren.
Duizenden vormen rouwstoeten
ter afscheid, allemaal verslagen.
Zondag 23 november hoor ik
tussen de mooie klassieke muziek
op radio 4 door
van een gezin dat door de gladheid slipte
bij het inhalen.
Een jongen van elf ligt kritiek
de anderen kwamen om.
Onbekende mensen
komen soms zomaar in je leven.
Wat hen overkomt
raakt mij, maakt me stil.
Ik kan er maar niet aan wennen.
Radio 4 laat vandaag de bede horen van
Arvo Pärt: ‘Da Pacem’.
Ik luister en schrijf:
Onbeschrijfelijk
verdriet
ontembare
onrust
onbeantwoordbare
vragen
in ontelbare
harten en hoofden
onrustige nachten
verstoorde slaap
onmeetbare pijn
om al die dood
van dierbaren
van geliefden
bloeiende en
openbloeiende levens
om vrede
zo ver weg nu
smeken we eindeloos.
Marinus van den Berg |
