In de eerste herfstdagen van 2007 moest Wim Huijser afscheid nemen van zijn vader. Daar waren ruim tien weken aan vooraf gegaan waarin hij het einde zag naderen. Zijn vader was al drie jaar ziek, maar de versnelling in dat ziekteproces trad onverwacht snel in. In die laatste tien weken beleefde hij de relatie met zijn vader in alle hevigheid. Beiden konden in dankbaarheid terugkijken op wat ze nog samen hadden mogen beleven. Zoals een reis naar Rome, slechts een jaar daarvoor. Ze liepen daar vier dagen rond en genoten hevig. Ze beleefden die dagen samen, en dat maakte het heel bijzonder. Uitkijkend op de koepel van de Sint Pieter spraken zij over van alles. Als vader en zoon. Over het vader zijn en het géén vader zijn, en over de verwachtingen die ouders en kind over en weer hebben. Over hoe het leven een zoektocht is.

In Zoek de zonzijde beschrijft Wim Huijser de kostbare momenten die hij in de laatste weken met zijn vader beleefde. Maar ook de vragen die zich aandienden na het overlijden, de afwegingen die hij moest maken om het afscheid in zijn vaders stijl te laten plaatsvinden. Het tweede deel van het boek besteedt in de vorm van een reeks columns aandacht aan de vraag wie je nog bent ‘als je je vader verliest’.