Troost vinden en troost bieden vind ik het mooiste dat bestaat. Troosten is een daad van liefde, van menselijkheid, van iemand werkelijk zien en even heel dichtbij zijn; iets geven wat alleen maar ontvangen hoeft te worden. Op het moment dat je iemand verliest, gaan er duizend dingen door je hoofd en door je hart. Wat je dan het meest nodig hebt, is gezien, gehoord en gerustgesteld worden. Dat samen is de bron van troost. Mijn troost schreef ik op kleine kaartjes. Ik hoop dat ze voor jou een dagelijkse boodschap van de liefde zelf zijn. Dat je ze ontvangt als een aai over je bol of een steuntje in je rug. Ik hoop dat je je door de tederheid gehoord, gezien en gerustgesteld zult voelen. Ik heb alles niet zelf bedacht. Steeds als ik zelf troost nodig had, fluisterde de liefde ze zachtjes in mijn hart. Wees zacht voor jezelf en neem de tijd om troost haar helende werk te laten doen. Vertrouw maar op je verdriet, ze ontspringt uit je vermogen om lief te hebben en dat is de grootste en meest helende kracht die bestaat.